به گزارش افق سرمایه؛ بازار جهانی طلا در پایان تابستان و آغاز پاییز۱۴۰۵ وارد مرحله‌ای متفاوت از ابتدای سال شده است. فلزی که در ژانویه رکورد تاریخی نزدیک به ۵۵۰۰ دلار در هر اونس را به ثبت رسانده بود، پس از یک دوره رفت‌وبرگشت شدید، اکنون در محدوده ۴۳۰۰دلار معامله می‌شود. این فاصله قابل‌توجه با سقف تاریخی در نگاه نخست می‌تواند نشانه اصلاح بازار تلقی شود اما بررسی عوامل بنیادی نشان می‌دهد که داستان طلا هنوز به پایان نرسیده است.
درواقع بازار اکنون میان دو نیروی متضاد گرفتار شده است؛ از یک‌سو نرخ‌های بهره بالاتر آمریکا، رشد بازده اوراق خزانه‌داری و تقویت دلار به زیان طلا عمل می‌کنند و از سوی دیگر، خرید بانک‌های مرکزی، نگرانی درباره بدهی دولت‌ها، نااطمینانی‌های ژئوپلیتیک و تقاضای سرمایه‌گذاران همچنان پشتوانه این فلز گرانبها هستند.
آخرین معاملات ثبت‌شده در ۲۲سپتامبر نشان می‌دهد قیمت نقدی طلا در محدوده ۴۳۲۵ دلار قرار داشته است؛ سطحی که حدود ۲۲درصد پایین‌تر از سقف تاریخی ثبت‌شده در ژانویه است. افزایش احتمال ادامه سیاست پولی انقباضی فدرال‌رزرو را یکی از مهم‌ترین عوامل فشار بر طلا عنوان شده است. با این حال آنچه اهمیت دارد این است که افت قیمت طلا از قله تاریخی الزاما به معنای آغاز یک روند نزولی بلندمدت نیست. رفتار بازار در ماه‌های گذشته نشان داده که سرمایه‌گذاران همچنان به طلا به‌عنوان یک دارایی ذخیره ارزش نگاه می‌کنند و هر زمان که چشم‌انداز نرخ بهره، ریسک‌های سیاسی یا نگرانی‌های مالی تغییر کند، جریان سرمایه می‌تواند به سرعت به سمت این بازار بازگردد.
سالی که برای طلا با رکورد آغاز شد
برای درک موقعیت کنونی طلا باید به ابتدای سال بازگشت. طلا در ژانویه۲۰۲۶ یکی از مهم‌ترین صعودهای تاریخی خود را تجربه کرد و طبق گزارش شورای جهانی طلا، قیمت این فلز در اواخر ژانویه به حدود ۵۴۰۵ دلار در هر اونس رسید. پس از آن، بازار در نیمه نخست سال با یک اصلاح شدید مواجه شد و در ژوئن حتی به محدوده ۴۰۰۰ دلار عقب نشست. شورای جهانی طلا در گزارش میان‌سال خود اعلام کرده بود که طلا در نیمه نخست سال حدود ۷درصد افت سالانه را تجربه کرده اما همچنان در مقایسه با بسیاری از دارایی‌ها عملکرد قابل‌توجهی داشته است.
این رفتار به یک نکته مهم اشاره دارد: بازار طلا دیگر صرفا براساس یک متغیر مانند نرخ بهره آمریکا حرکت نمی‌کند. در سال‌های گذشته، افزایش نرخ بهره معمولا به‌طور مستقیم جذابیت طلا را کاهش می‌داد زیرا طلا سود دوره‌ای ایجاد نمی‌کند و در مقابل، اوراق خزانه‌داری و سپرده‌های دلاری در محیط نرخ بهره بالا بازده ایجاد می‌کنند. اما در سال۲۰۲۶، وزن عوامل دیگری مانند خرید بانک‌های مرکزی، ریسک‌های ژئوپلیتیک، نگرانی درباره وضعیت مالی دولت‌ها و کاهش اعتماد به برخی دارایی‌های سنتی بیشتر شده است.
به همین دلیل حتی زمانی که فدرال‌رزرو در مسیر افزایش نرخ بهره قرار می‌گیرد، بازار طلا الزاما وارد یک روند نزولی پایدار نمی‌شود. اتفاقی که در ماه‌های اخیر رخ داده نیز همین واقعیت را نشان می‌دهد. طلای جهانی از حدود ۴۰۰۰ دلار در ژوئن به بالای ۴۵۰۰دلار در پایان آگوست رسید و سپس با افزایش فشارهای پولی و رشد بازده اوراق دوباره عقب نشست.
۴۳۰۰ دلار نقطه تعادل موقت
در حال حاضر می‌توان محدوده ۴۲۰۰ تا ۴۵۰۰ دلار را یکی از مهم‌ترین مناطق قیمتی طلا دانست. قیمت فعلی در حوالی ۴۳۰۰دلار به این معناست که بازار در میانه این دامنه قرار گرفته و هنوز سیگنال قطعی برای شکستن آن در اختیار ندارد.
شورای جهانی طلا در چشم‌انداز میان‌سال خود نیز تاکید کرده بود که درصورت تداوم شرایط اقتصاد کلان، طلا می‌تواند در یک دامنه نسبتا محدود نوسان کند اما وقوع یک محرک جدی در حوزه اقتصاد، نرخ بهره یا ژئوپلیتیک می‌تواند مسیر بازار را تغییر دهد. از نگاه این نهاد، بازگشت قیمت به محدوده ۴۵۰۰ دلار و حتی بالاتر در صورت ایجاد محرک‌های صعودی امکان‌پذیر است، در حالی که در شرایط رشد اقتصادی قوی‌تر، افزایش بازده اوراق و آرام‌تر شدن فضای سیاسی، فشار نزولی بر طلا افزایش خواهد یافت.
این دیدگاه با رفتار بازار در ماه آگوست نیز همخوان است. شورای جهانی طلا گزارش داده که طلا در ماه آگوست حدود ۱۳درصد رشد کرد و این ماه، سومین ماه قدرتمند طلا در یک فصل قرن گذشته بوده است. جریان ورود سرمایه به صندوق‌های قابل معامله طلا، معاملات آتی و فعالیت بازار اختیار معامله از عوامل مهم این جهش بودند اما سپتامبر ورق را تا حدی برگرداند. رشد بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا، اظهارات انقباضی مقام‌های فدرال‌رزرو و افزایش انتظارات برای افزایش بیشتر نرخ بهره موجب شد بخشی از سرمایه از طلا خارج شود.
موسسه UBS در اوایل سپتامبر اعلام کرد که طلا پس از رشد حدود ۱۵درصدی در سه هفته نخست آگوست، در ادامه حدود ۵/۵درصد عقب‌نشینی کرده است. این موسسه در عین حال تاکید کرده که فشار ناشی از نرخ بهره و دلار می‌تواند در کوتاه‌مدت ادامه داشته باشد اما تقاضای بانک‌های مرکزی همچنان یک پایه حمایتی مهم برای بازار است.
یکی از تفاوت‌های بازار طلای امروز با دوره‌های گذشته، نقش پررنگ‌تر بانک‌های مرکزی است. بانک‌های مرکزی در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین منابع تقاضای طلا تبدیل شده‌اند و این موضوع باعث شده کاهش قیمت‌ها الزاما به خروج کامل تقاضا منجر نشود.
شورای جهانی طلا نیز در گزارش‌های خود تقاضای بانک‌های مرکزی را یکی از عوامل ساختاری بازار عنوان کرده است. UBS نیز در گزارش آگوست خود به ادامه خرید بانک‌های مرکزی اشاره کرده و اعلام کرده بود که بانک مرکزی چین در جولای ۲۰ تن به ذخایر طلای خود افزوده است؛ رقمی که بزرگ‌ترین افزایش ماهانه این بانک از اکتبر۲۰۲۳ بوده است.
انتهای پیام/
